„Jest to kolejna pozycja książkowa z serii kryminalistycznej, której bohaterami są psy policyjne i służbowe. Tym razem to typowy praktyczny poradnik, który przyda się nie tylko opiekunom i instruktorom szkolenia psów, lecz tak naprawdę każdemu opiekunowi psa. Jest kompleksowym opracowaniem dotyczącym aspektów zdrowia psa i czynników mu zagrażających wraz ze wskazówkami postępowania. Obie współautorki są związane ze środowiskiem psów służbowych. Pani Katarzyna Dołębska jest lekarzem weterynarii i instruktorem szkolenia psów służbowych. Pani dr Stojer-Polańska jest kryminalistykiem i jej zainteresowania są związane z psami służbowymi. Jako współautorka książek z serii kryminalistycznej barwnie opowiada o ich pracy i przygodach. Myślę, że warto dowiedzieć się więcej o pracy psów służbowych i ich roli.

Książka zwraca uwagę na istotne kwestie, jak apteczka dla psa, zasady opatrywania czy zasady resuscytacji. A przede wszystkim omawia różne rodzaje urazów, wypadków i sytuacji niebezpiecznych dla zwierzęcia (np. zatrucia, ciała obce, ukąszenia, pogryzienia), na które szczególnie narażone są psy służbowe, ale myślę, że każdy Czytelnik odnajdzie tutaj przynajmniej jeden przypadek dotyczący jego pupila. Oprócz omówienia istoty problemu, podane są jasne wskazówki dotyczące rozpoznania i postępowania. Wsparte licznymi ilustracjami graficznymi oraz zdjęciami pacjentów. Dodatkowo zamieszczono rozdział obejmujący zagadnienia profilaktyki zdrowotnej przeciwpasożytniczej.

Książka jest zwięzła, napisana przystępnie. Objawy i zasady postępowania są wypunktowane – szybkie i prawidłowe reakcje opiekuna często są podstawą ratowania psu życia. Jest to pozycja, do której będzie się często wracać. Może posłużyć jako pomoc merytoryczna w przygotowaniu szkoleń z pierwszej pomocy.

Autorki umieściły w książce również informację o Zakątku Weteranów, do którego trafiają psy (i konie) wycofane z pracy w służbach mundurowych, starsze, często wymagające pomocy lekarsko-weterynaryjnej – zachęcam do zapoznania się z działalnością Stowarzyszenia Zakątek Weteranów i poznania ich podopiecznych, a także do wspierania inicjatywy emerytur dla zwierząt służbowych.

dr n. wet. Joanna Zarzyńska”

Czytaj więcej: https://piesrasowy.pl/pierwsza-pomoc-dla-psow-poradnik-dla-opiekunow-i-przewodnikow-psow-pracujacych-sluzbowych-i-aktywnych/

Oto je fragment: „Napisana przez lekarkę weterynarii oraz wykładowczynię akademicką książka „Pierwsza pomoc dla psów. Poradnik dla opiekunów i przewodników psów pracujących, służbowych i aktywnych” to pigułka wiedzy o zagrożeniach zdrowia i życia psów pracujących w służbie człowieka – i instrukcje pierwszej dla nich pomocy.

Pogoda słoneczna, a warsztaty praktyczne w terenie można było przeprowadzić dzięki wsparciu i wyrozumiałości ze strony  psów uczestników zajęć. Oczywiście najwięcej zajęć w postaci bandażowania czy usztywniania łap  wykonano jednak na psich manekinach.

Dziękujemy prowadzącym za wspaniale poprowadzone niezwykle przydatne warsztaty oraz Joannie Pulit i Adamowi Szlachcie za zaproszenie do Zoosfery!

J. Stojer-Polańska

Fot, Zdjęcia z warsztatów.

Polecamy też książki naszej Autorki – dostępne w naszej e-księgarni

Ostatnia pozycja – w przygotowaniu

„Dr Joanna Stojer-Polańska, kryminalistyk z Uniwersytetu SWPS w Katowicach, autorka książek specjalistycznych oraz wielu pozycji dla dzieci o psach, koniach służbowych i śladach kryminalistycznych, tym razem z Katarzyną Dębską stworzyła publikację na temat pierwszej pomocy dla psów. Jest to poradnik przeznaczony dla opiekunów i przewodników psów pracujących, służbowych i aktywnych. Możemy tu znaleźć liczne wyjaśnienia i praktyczne wskazówki dotyczące takich zagadnień pomocy przedweterynaryjnej, jak sztuczne oddychanie, bandażowanie czy wyjaśnienia zachowań naszego pupila, które mogą być związane z daną chorobą lub brakiem witamin.”

Czytaj więcej: https://www.swps.pl/nauka-i-badania/dzialalnosc-wydawnicza/nowosci-wydawnicze/23502-pierwsza-pomoc-dla-psow?dt=1621518978953

Jest Pani współautorką książki o pierwszej pomocy przedweterynaryjnej dla psów. Jako wydawnictwo od rana intensywnie zajmujemy się wysyłką tej naszej nowości, która okazała się strzałem w dziesiątkę, takie jest zainteresowanie czytelnicze. Spodziewała się Pani tego ?

Jest mi bardzo miło to słyszeć. Cieszę się, że jest zainteresowanie naszą książką. I szczerze, to nie spodziewałam się tego. Ale to dzięki moim wszystkim znajomym i przyjaciołom informacja o istnieniu tej książki dociera do coraz liczniejszego grona właścicieli psów, trenerów i instruktorów oraz przewodników. Obie z Joanną planujemy też spotkania na żywo z naszymi przyszłymi czytelnikami, gdy tylko pandemia nieco się uspokoi.

Jako lekarz weterynarii zapewne najlepiej pani wie, że wypadki najczęściej zdarzają się w czasie świąt czy nocy, kiedy dostęp do fachowej pomocy jest utrudniony. Ta książka ma radzić, co robić w sytuacji awaryjnej, ale jednak nic nie zastąpi pomocy prawdziwego, a nie tylko książkowego weterynarza. Właściciele jednak nie zawsze decydują się na wizytę w gabinecie weterynaryjnym. Czy faktycznie Pani to potwierdza?

Niestety, ma pani redaktor rację. Większość wypadków i nagłych sytuacji zagrażających życiu psa zdarza się w dni wolne od pracy. Myślę, że wiąże się to z tym, że ludzie spędzają czas poza domem albo na różnych wyjazdach, albo na łonie natury, gdzie psy są zdecydowanie bardziej narażone na potrącenie przez auto, pogryzienia czy np. udar słoneczny lub pogryzienie przez żmiję. Do tego jeszcze dochodzą nam rodzinne spotkania przy suto zastawionym stole czy grilu i mamy zatrucie u psa gotowe. Często efektem tych spotkań czy wypraw są zaginięcia czy też przeróżne bijatyki, gdzie wkraczają nasi funkcjonariusze na czterech łapach, nierzadko z narażeniem życia. W naszej książce jest mnóstwo informacji, jak udzielić pierwszej pomocy, jednak w 90 procentach na końcu widnieje informacja, aby jak najszybciej udać się do lecznicy.

Często też właściciele dzwonią do mnie prosząc o poradę, bo akurat nie mają samochodu lub drogę zasypał śnieg. Staram się zawsze udzielić jak najbardziej jasnych i trafnych porad, ale bardzo często bez podania leków czy też zszycia rany w znieczuleniu się nie obejdzie.

Zwierzęta, podobnie jak ludzie, coraz częściej chorują na podobne schorzenia, bo wszyscy żyjemy w zepsutym środowisku, otoczeni chemią, wdychamy trujące związki z powietrza. U zwierząt coraz częściej zdarzają się alergie, cukrzyca czy choroby onkologiczne. Mój pies miał jaskrę, której przez lata nikt nie potrafił zdiagnozować, a objawem była przekrwiona ciemna wystająca gałka oczna. Alergie potrafią dawać też przedziwne objawy…

Warto pamiętać, że tak jak w „medycynie ludzi” tak wśród lekarzy weterynarii też są różne specjalizacje. Lekarz weterynarii prowadząc sam niewielki gabinet nie jest w stanie perfekcyjnie zajmować się okulistyką i np. chirurgią czy dermatologią. Ja często odsyłam swoich pacjentów na konsultacje do specjalistów, którzy mają profesjonalny sprzęt do diagnostyki i sprawdzone metody leczenia. W większości chorób ważny jest czas, a szybka diagnoza może uratować życie zwierzakowi. Nierzadko też tacy pacjenci wracają do mnie na kontynuację leczenia zaleconego przez specjalistę.

Kiedy chcemy psu pomóc, często sięgamy po ludzkie leki bo akurat takie mamy pod ręką. Jest jednak zestaw leków, które absolutnie nie powinny być podane zwierzęciu.

Zazwyczaj właściciele zwierząt myślą, że jeśli dany lek im pomaga na różne schorzenia, to czemu miałby nie ulżyć w cierpieniu ich pieskowi. Niestety, w ten sposób mogą mu bardziej zaszkodzić niż pomóc. Niektóre substancje leków ludzkich są toksyczne, a nawet mogą spowodować nagłą śmierć zwierzęcia. Inne substancje lecznicze mogą być stosowane u psów ale kiedy dawka albo forma podania będzie nieprawidłowa również mogą zaszkodzić. W książce przestrzegamy, jakich leków absolutnie nie wolno podawać psu, ale również podajemy substancje lecznicze z apteki, które są bezpieczne i na pewno doraźnie przyniosą ulgę zwierzęciu.

Czy są jeszcze jakieś rodzaje postępowania przedmedycznego, które są dobre dla ludzi, ale mogą zaszkodzić naszemu psu?

Chociażby resuscytacja krążeniowo oddechowa. Do przeprowadzenia tych czynności człowieka układamy na plecach, natomiast psy układamy na prawym boku, z wyjątkiem psów brachycefalicznych, czyli tzw. krótkonosych, które układamy na mostku w pozycji na żabę.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiała Paulina M. Wiśniewska

Na zdjęciu: lek. wet. K. Dołębska ze swoim psem

Link do książki:

https://wydawnictwo-silvarerum.eu/produkt/k-dolebska-j-stojer-polanska-pierwsza-pomoc-dla-psow-kolor/

·     Pierwsza pomoc dla psów – nowa pozycja książkowa, ale pomysł wcale nie taki nowy?

Zawód weterynarza wiąże się z udzielaniem pomocy potrzebującym zwierzętom. W dzisiejszych czasach, kiedy bardzo dużo osób posiada psa, którego traktuje jak członka rodziny, wzrasta potrzeba właściwego zaopiekowania się zwierzęciem w każdych okolicznościach. Stąd właśnie szkolenia z zakresu pierwszej pomocy, zapotrzebowanie na informacje z zakresu pielęgnacji czy współpracy z psem i szkoleń z tego zagadnienia. 

·   Jedni kochają zwierzęta, inni je krzywdzą. Potrafi Pani to sobie wytłumaczyć?

Myślę, że dużo ludzi ma bardzo pozytywny stosunek do zwierząt i nie zgadza się na ich  krzywdzenie. Inna sprawa, że w kwestii krzywdzenia brakuje edukacji – o prawach zwierząt, o tym jak dbać o środowisko, jak wspierać inicjatywy na rzecz walki z przemocą wobec zwierząt. Od lat mówi się o przestępstwach przeciwko zwierzętom. Pojawiają się ujawnione przypadki, które wcześniej były w tak zwanej ciemnej liczbie przestępstw. Sądzę, że zgody na krzywdzenie nie ma, ale nie traktujemy wszystkich zwierząt tak samo – domowe, gospodarskie, dzikie – dopiero uczymy się poszanowania innych gatunków. Ciągle trwa dyskusja, co to znaczy „kochać zwierzęta” i robić coś dla ich dobra.

·         Jako redakcja staramy się też wspierać potrzebujące zwierzęta, ostatnio przejechaną przez auto suczkę, której właścicielka nie pomogła. Takich spraw jest mnóstwo – skąd tyle zła i bezmyślnej głupoty w ludziach? I dlaczego też tak trudno nakłonić ludzi do interwencji, do pomocy, do wsparcia finansowego, żeby chociaż umożliwić pomaganie tym, którzy to robią?

Dużo ludzi angażuje się w pomaganie, na pewno więcej niż kiedyś. Dziś też więcej mówi się o przypadkach skrajnych związanych z głodzeniem czy  biciem zwierząt – które kiedyś najprawdopodobniej pozostałyby niezauważone. Niektóre zmiany w świadomości społecznej zachodzą jednak bardzo powoli, jeszcze sporo do zrobienia w temacie pomocy potrzebującym zwierzętom. Tutaj edukacja jest bardzo ważna. Warto zastanowić się, jakie formy pomocy są najefektywniejsze. Jak pomagać, jak interweniować, jak karać. Media zwykle piętnują przemoc wobec zwierząt i przepisy karne także istnieją do takich sytuacji. Trzeba jeszcze wdrożyć ich stosowanie. 

·         Na szczęście jest sporo ludzi pomocnych, zaangażowanych. Pani do nich należy. Proszę opowiedzieć o swoich działaniach na rzecz zwierząt.

Spotykam bardzo dużo ludzi zaangażowanych w walkę o prawa zwierząt. Są ludzie, którzy walczą o przyznanie psom i koniom ze służb mundurowych emerytur, są ludzie prowadzący szkolenia z zakresu psychologii zwierząt – to pomaga lepiej opiekować się zwierzętami domowymi, znam ludzi, którzy promują mądrą adopcję psa ze schroniska i wolontariat na rzecz bezdomnych psów i kotów. W swoich książkach staram się pokazać ich działania  oraz to, ile zawdzięczamy zwierzętom na służbie w zakresie naszego bezpieczeństwa. 

·         Książki, które wychodzą spod Pani pióra, a raczej – spod klawiatury komputera, często za swoich bohaterów mają zwierzęta. Skąd pomysł na tę ostatnią – o pierwszej pomocy przedweterynaryjnej dla psów aktywnych?

Pomysł na książkę pochodzi od lekarza weterynarii Kasi Dołębskiej, która jest główną autorką tej publikacji. Ona podzieliła się swoją wiedzą z zakresu weterynarii. Spotkałyśmy  się na szkoleniu psów służbowych, dzięki naszemu wspólnego znajomemu udało się nawiązać współpracę. Dzięki wiedzy i zaangażowaniu Kasi dziś książka jest już dostępna. Z mojej strony pojawiły się tam opisane przypadki medyczne, które miałam okazję poznać przy pisaniu poprzednich książek o niezwykłych przygodach funkcjonariuszy na czterech łapach i kopytach. Cieszę się, że powstała książka będące efektem interdyscyplinarnej współpracy weterynarza i kryminalistyka. 

·         Pani ma psa i też musiała mu udzielać pomocy?

Tak, były takie sytuacje, kiedy z psem działo się coś niedobrego i potrzebowałam konsultacji, co zrobić. Zwykle, kiedy coś się działo,  to był wieczór albo noc, trudno było wtedy znaleźć czynny gabinet weterynaryjny. Na szczęście mogłam zadzwonić do weterynarza i do znajomych kynologów, którzy mają potrzebną wiedzę.  Dzięki książce dużo się też nauczyłam. Miałam okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez Kasią z pierwszej pomocy dla psów. Ale często opiekunowie psów nie mają za sobą  uczestnictwa w szkoleniach, a liczy się czas, choćby w sytuacji, kiedy pies został potrącony przez samochód albo psy się pogryzły. Dlatego zachęcam do zapoznania się z publikacją o pierwszej pomocy. Nigdy nie wiadomo, kiedy ta wiedza książkowa będzie nam potrzebna w praktyce. 

Dziękuję za rozmowę. 

Rozmawiała Maria P. Wiśniewska

Inne pozycje tej Autorki:

Publikacja wydana została w serii kryminalistycznej, ale jako jedyna NIE jest przeznaczona dla młodych czytelników, tylko dla dorosłych – a to ze względu na zdjęcia urazów i chorób psów. A dlaczego właśnie wydaliśmy ją w serii kryminalistycznej? Ponieważ sprawa urazów i ratowania czworonogów dotyczy przede wszystkim psów służbowych, zatrudnionych w służbach mundurowych. I to właśnie funkcjonariusze czy ratownicy wodni i górscy oraz ich pytania – zainicjowali powstanie tej publikacji. Bo ta książka jest właśnie o ich psach, o tym, co im się przytrafiło na służbie i jakiej należało im udzielić pomocy. Sporo wiedzy fachowej „sprzedała” lek. wet. Katarzyna Dołębska – przystępnie i praktycznie. Ale książka jest przede wszystkim efektem współpracy ze służbami mundurowymi, Fundacjami oraz ogromnego zaangażowania ze strony drugiej współautorki dr Joanny Stojer-Polańskiej, inicjatorki i pomysłodawczyni serii kryminalistycznej o psach i koniach w służbach ratowniczych i mundurowych.

Na pierwsze tygodnie przygotowaliśmy mega promocję – u nas książka tańsza o 10 zł, zarówno wydanie kolorowe, jak i czarno-białe.

Plik demo do wglądu - Pierwsza pomoc v9 promocja

Seria kryminalistyczna:

• W książce jest wiele praktycznych porad. Z Pani praktyki, które z nich można uznać za najważniejsze i najbardziej potrzebne opiekunom psów?
• Przede wszystkim każdy opiekun psa musi myśleć za siebie i za psa oraz przewidywać różne sytuacje. Nawet najlepiej wyszkolony pies, jeśli zostanie spuszczony ze smyczy, może pogonić kota czy sarnę, nie zwracając uwagi na zagrożenia, np. przejeżdżające auta. Kolejną moją radą jest posiadanie dobrze wyposażonej psiej apteczki dostosowanej do rodzaju pracy i aktywności czworonoga. Opiekun musi też pamiętać, że najważniejsze jest jego bezpieczeństwo, a dopiero później psa. Dlatego jeśli sytuacja wymaga natychmiastowej pomocy psu, trzeba pamiętać o konieczności założenia zwierzęciu kagańca.
• Wykonywanie masażu serca może także uratować życie ,w jakich sytuacjach jest to wskazane?
• Prowadząc warsztaty z pierwszej pomocy dla psów za każdym razem spotykam się z opiekunami, którzy nie wiedzą albo boją się wykonać masaż serca. Zazwyczaj jest to spowodowane silnym stresem lub paniką w sytuacji, kiedy coś złego przydarzy się ich psu. A tak naprawdę samo wykonanie masażu serca połączonego ze sztucznym oddychaniem nie jest skomplikowaną czynnością, wystarczy pamiętać o kilku podstawowych zasadach, które są podobne jak w przypadku RKO u ludzi. Masaż serca rozpoczynamy wówczas, kiedy pies przestaje oddychać, a bicie jego serca jest niewyczuwalne. Może się tak zdarzyć w wyniku dużego urazu, wstrząsu, zatrucia, silnego krwotoku lub np. ataku padaczkowego czy porażenia prądem.
• Ale chyba RKO bez sztucznego oddychania ? Trudno je sobie wyobrazić u psa…
• Resuscytacja krążeniowo-oddechowa czyli RKO jak sama nazwa wskazuje jest to zespół czynności ratunkowych mających na celu przywrócenie spontanicznej pracy serca, oddechu i powrotu świadomości psa. Opiekun musi się odważyć na wdmuchnięcie powietrza do nosa psa, bo tylko wtedy RKO ma sens. Ja w swojej pracy niejednokrotnie musiałam wykonywać masaż serca i sztuczne oddychanie. W przypadku psów nie możemy niestety wykorzystać do wdechów ustnika, który znajduje się na wyposażeniu apteczek dla ludzi.
• Psy służbowe są narażone na obrażenia, ich organizmy są bardziej obciążone niż przeciętnych czworonogów. Na jakie dolegliwości zapadają psy służbowe po latach pracy?
• Większość dolegliwości psów służbowych i pracujących dotyczy układu kostno-stawowego. Mam tu na myśli zmiany zwyrodnieniowe, zerwane więzadła czy dysplazje. Intensywne treningi i praca często w trudnych warunkach przez wiele lat niestety przyczyniają się do wyżej wymienionych dolegliwości. Jeśli jeszcze w trakcie aktywności służbowej przydarzy się psu wypadek czy kontuzja, np. złamanie czy zwichnięcie, to mimo leczenia operacyjnego i farmakologicznego ból z wiekiem się nasila tak jak u starszych ludzi. Zdarzają się również niedowłady czy porażenia kończyn w wyniku zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i ucisku na nerwy. Czasami u psów starszych pojawiają się też choroby oczu czy problemy ze słuchem nierzadko jako konsekwencja pracy w trudnych warunkach, np. przypadkowy wybuch petardy w pobliżu psa czy strzelanina.
• W jaki sposób można psu uśmierzyć ból? Czy „ludzkie” leki przeciwbólowe są wskazane?
• Oczywiście priorytetem jest wizyta w lecznicy i zastosowania leków przeznaczonych dla zwierząt. Jednak zdarzają się w życiu sytuacje ,kiedy pies cierpi w wyniku nagłego urazu, a opiekun nie ma pod ręką takich leków, a i wizyta w lecznicy jest nie możliwa. Wówczas można zastosować leki ludzkie, ale podkreślam – nie wszystkie. Najlepiej sprawdzają się leki zawierające w składzie metamizol sodu czy meloksykam. Niestety nie mogę podać konkretnych nazw leków. Zalecam zawsze skonsultowanie dawki i rodzaju podawanych leków ludzkich z lekarzem weterynarii, chociażby przez telefon.
• Psy cierpią teraz na podobne choroby jak ludzie – raki, alergie, jaskra nawet – to też psie dolegliwości. Podobno zwierzęta domowe głównie umierają teraz na choroby onkologiczne właśnie?
• Podczas mojej wieloletniej pracy w zawodzie zaobserwowałam, że z każdym rokiem przybywa pacjentów onkologicznych i są to nie tylko psy rasowe, ale również zwykłe kundelki. Tak jak u ludzi główną przyczyną takiego stanu rzeczy są: zanieczyszczone powietrze, woda, gleba, żywność pełna konserwantów i barwników. W przypadku zwierząt do przyczyn trzeba też zaliczyć krzyżowanie ras przez hodowców, które w konsekwencji powodują różne zaburzenia genetyczne. Wracając do pytania – praktycznie większość chorób ludzkich występuje u zwierząt i w podobny sposób jest diagnozowana i leczona. Nierzadko są to choroby nieuleczalne lub przewlekłe i wymagają od właściciela poświęcenia i dużego nakładu finansowego aby pomóc zwierzęciu. Czasami jednak opiekun musi podjąć ostateczną i najtrudniejszą decyzję o wykonaniu eutanazji, mimo wszelkich starań z jego strony i ze strony lekarzy weterynarii.
• Psy rasowe zapadają na choroby charakterystyczne dla swojej rasy. Kundelki są najmniej kłopotliwe bo najzdrowsze?
• Nie ma rasy psa czy kota, dla której jeszcze nie przypisano by choroby. Są dolegliwości specyficzne dla rasy, ale też dla poszczególnych grup psów, np. owczarki i psy pasterskie, psy stróżujące, psy ozdobne czy psy myśliwskie. Co do kundelków, tak, to prawda, kiedyś panował taki pogląd, że mieszańce są odporne na choroby. Obecnie to się coraz bardziej zmienia i również kundelki cierpią na różne choroby, zarówno nowotworowe, ale i alergie na różnym tle czy też choroby w wyniku zaburzeń hormonalnych. Dla przykładu podam mojego psa, który jest mieszańcem, a od szczenięcia zmaga się alergią na laktozę – cukier mleka.
• Jakie są pani najważniejsze porady dla właścicieli psów aktywnych?
• Psy aktywne, zarówno służbowe, ratownicze czy sportowe, jaki i te, które razem ze swoim opiekunem spędzają aktywnie każdą wolną chwilę potrzebują dobrej jakościowo odpowiednio zbilansowanej karmy, dobranej do sposobu aktywności psa, jego wieku czy wielkości. Jeśli psy są wyjątkowo narażone na urazy w trakcie pracy czy treningów, wskazana jest dodatkowa suplementacja witamin oraz preparatów wspomagających funkcje stawów. Warto też tutaj wspomnieć o prawidłowej i regularnej profilaktyce przeciwpasożytniczej, regularnych szczepieniach przeciwko chorobom zakaźnym, a także cyklicznych badaniach klinicznych (badania krwi, przeglądowe RTG kręgosłupa i stawów jak i kontrola uzębienia).

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiała Paulina M. Wiśniewska 

Podpisz naszą petycję w sprawia przyznania emerytury psom służbowym:

https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

Na zdjęciach – książka oraz jej współautorka