Po prostu trzeba robić swoje. Może właśnie czas sprzyja tym, którzy działają. Dobra organizacja, systematycznie prowadzony i realizowany kalendarz, łączenie projektów, współpraca. W ten sposób udaje się wiele działań przeprowadzić. Staram się także w projekty zaangażować wiele osób – zarówno jako uczestników, jak i organizatorów, wtedy przy jednym spotkaniu można więcej warsztatów przeprowadzić.

• Widać, że Pani zawód, to zarazem Pani wielka życiowa pasja. Kryminalistyka jako pasja?… Hm. To przecież zbrodnie, samobójstwa, nieszczęśliwe wypadki. Można się tym fascynować w czasie wolnym, przy dobrym kryminale czy serialu telewizyjnym, ale w tak w życiu, w pracy zawodowej, to chyba łatwe nie jest? Jak Pani sobie radzi z mroczną stroną ludzkiej natury, z którą przecież cały czas ma Pani do czynienia?

W życiu spotkałam bardzo dużo dobrych ludzi więc częściej widzę jasną stronę niż mroczną. Wszyscy z nich są bardzo zaangażowani w pomaganie innym, poszukiwanie osób zaginionych, rozwiązywanie spraw z ciemnej liczby przestępstw, pomoc pokrzywdzonym, szkolenie zwierząt służbowych. To prawda, że kryminalistyk i kryminolog zajmują się badaniem ciemnej strony człowieka, tym co sprawca zrobił, do czego jest zdolny. Z drugiej jednak strony, te działania są po to, by przestępczość zwalczać. A pasja jest potrzebna, by realizować ten cel.

• Przekazuje Pani wiedzę kryminalistyczną także najmłodszym?

Często dzieci są uczestnikami moich zajęć, bardzo lubię z nimi pracować. Mają ciekawe, inne niż dorośli, spojrzenie na ślady. Zadają pytania o pracę zwierząt, na przykład: „Czy ten koń od małego służył w Policji? Czy każdy pies nadaje się do służby?, Czy kot może być kotem policyjnym?”.  Bardzo też cenię spotkania interdyscyplinarne, na przykład realizowane w Pracowni „Arete” w Krakowie, gdzie można przeprowadzić zajęcia o śladach, zwierzętach na służbie i dodatkowo wykonać prace plastyczne, ceramicznego konika czy pieska. Wykonywaliśmy w „Arete” również ślady w glinie i tworzyliśmy takie na płótnie. Warto wykorzystać różne możliwości, by mówić o nauce i sztuce, o prawach zwierząt i rozwiązywaniu zagadek kryminalnych.

• Czy dzieci podczas licznych spotkań edukacyjnych zadają pytanie o istnienie zła w człowieku? Co im Pani odpowiada?

Pytają czasami o sprawy kryminalne, te prawdziwe, o których słyszeli w mediach. Czasami też mówią o sprawach z własnego doświadczenia. Wszystko zależy od tego, jakiego rodzaju to pytanie i czy odpowiedź powinna być udzielona publicznie  w grupie, czy po zajęciach. A to już zależy od konkretnego przypadku. Bo odpowiedzieć trzeba. Nawet jeśli muszę przyznać: nie wiem. Pytania o zło i dobro to trudne pytania, nie zawsze łatwo o odpowiedź. Jeśli jest to pytanie kryminalistyczne, np. o sposób badania śladów – mogę sprawdzić i się dowiedzieć. Jeśli to pytanie kryminologiczne, np. czy złodziej przestanie kraść – często nie ma kategorycznych odpowiedzi.

• Poprzez pracę kryminalistyka poznała Pani zwierzęta służbowe, pracujące w służbach mundurowych. Jest Pani jedną z sygnatariuszek petycji dotyczącej przyznania psom i koniom służbowym płatnej emerytury. Niewiele osób wie, że po wycofaniu ze służby państwo przestaje się zajmować psami i końmi, nie płaci na nie ani grosza. Jak to możliwe, że po 1989 roku żadna z partii u władzy nie pochyliła się nad losem pracujących czworonogów? Wcześniej zresztą też nie.

Myślę że wiele osób nie wiedziało o tym, że taki problem istnieje. Dlatego edukujemy w tym zakresie i popularyzujemy wiedzę o funkcjonariuszach na czterech łapach i kopytach. Liczę na to, że właściwe i potrzebne przepisy się pojawią. Stąd też pomysł petycji, by dotrzeć także do polityków i pokazać im, że los zwierząt służbowych na emeryturze nie jest ludziom obojętny.

• Wspiera Pani także Stowarzyszenie „Zakątek Weteranów”, proszę o tym opowiedzieć.

„Zakątek Weteranów” to miejsce bardzo mi bliskie, choć ze względu na odległość nie bywam tam tak często, jak bym chciała. Mieszkają tam emerytowane psy i konie, które nie mogły trafić do domu swojego opiekuna. Na miejscu założyciele stowarzyszenia i wolontariusze opiekują się czworonogami. Zapewniają właściwą opiekę, zabawę, jedzenie, opiekę weterynaryjną. Warto „Zakątek” wspomagać, bo utrzymuje się tylko z datków ludzi dobrej woli. Poznałam mieszkające tam zwierzaki, niektóre z nim miałam jeszcze okazję zobaczyć na służbie, jak konia o imieniu Delfin. W „Zakątku” panuje bardzo serdeczna atmosfera i widać życzliwość dla zwierząt oraz zaangażowanie w walkę i godny los starych i chorych zwierząt.

• Pisząc książki o psach i koniach służbowych poznała Pani wielu wspaniałych ludzi. W jaki sposób zbierała Pani materiały do serii tych książek?

Dobrze mi się rozmawia z opiekunami zwierząt, z przewodnikami psów i jeźdźcami łatwo mi odnaleźć wspólny język, bo bardzo cenię te zwierzęta. W czasie wolnym jeżdżę konno i często odwiedzam miejsca, gdzie szkoli się psy domowe. Oczywiście miejsca szkoleń tych służbowych również, zarówno zawodowo, jak i dla przyjemności. Zawsze jestem ciekawa nowych przygód zwierząt służbowych, chętnie o nich słucham, a potem piszę. Na szczęście znalazł mnie wydawca, który chętnie wydaje książki o zwierzętach, jest ich już trochę. Zwierzęta towarzyszą mi w pracy i w domu. To chyba naturalne, że ciekawymi historiami chcemy podzielić się z innymi.

• W zapowiedziach wydawniczych są jeszcze kolejne pozycje z serii kryminalistycznej dla dzieci i młodzieży, co to będzie?

Obecnie pracujemy nad książką o pierwszej pomocy dla psów, jest prawie gotowa.  Wraz w weterynarz Katarzyną Dołębską napisałyśmy o różnych zdarzeniach, które mogą się przytrafić psom aktywnym. Liczymy na promocję książki wiosną. Również książka o mieszkańcach „Zakątka Weteranów” czeka na publikację. Wraz z Grzegorzem Chmielewskim, prezesem stowarzyszenia, chcemy pokazać psie i końskie historie dotyczące pracy na rzecz naszego bezpieczeństwa.

• Jakie cele stawia sobie Pani teraz?

Pracować dalej, oczywiście, znajdować nowe sposoby popularyzacji, zwłaszcza w czasach pracy online.  Chciałabym kontynuować rozpoczęte projekty, nawiązywać nowe znajomości i współpracę w obszarze moich zainteresowań. No i uczyć się, bo w kryminalistyce nauka trwa cały czas.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiała Maria P. Wiśniewska

Fot. Archiwum J. Stojer-Polańskiej

Pola i Figo, psy służbowe podczas konferencji „Ciemna liczba przestępstw” w Katowicach, zajęcia edukacyjne, prace z gliny po warsztatach w Pracowni „Arete”

smartcapture

W sumie to wstyd dla państwa polskiego, ale taka jest właśnie nasza rzeczywistość.

O miejscu, w którym te zwierzęta mogą spędzić swoje ostatnie lata pracowitego życia, informują media.

„Zakątek Weteranów” dla koni i psów po służbie prosi o pomoc. Brakuje na jedzenie Pandemia to bardzo trudny czas nie tylko dla ludzi, ale też dla zwierząt. Miejsca, w których na co dzień otrzymują schronienie i opiekę, często zmagają się z problemami finansowymi. Tym razem o pilną pomoc prosi „Zakątek Weteranów”, czyli dom dla czworonożnych bohaterów po służbie mundurowej. Brakuje środków na jedzenie dla jego mieszkańców. Autor: Stefania Kulik / Źródło: Fakty po południu (http://www.tvn24.pl)

Zarazem przypominamy o naszej petycji w tek sprawie, bo jakoś na pieniądze, choćby najmniejsze, dla naszych pracowitych „braci mniejszych” nigdy nie ma dobrego czasu i na tyle dobrych władz i rządów, by to się mogło spełnić, by te zwierzęta wreszcie miały płatną, a nie tylko darmową emeryturę.

Sygnatariuszami petycji są m.in. Grzegorz Chmielewski ze Stowarzyszenia „Zakątek Weteranów” oraz autorka książek o koniach i psach służbowych dr. Joanna Stojer-Polańska.

- Warto pomagać! W czasach pandemii „Zakątek weteranów” potrzebuje wsparcia – podkreśla dr J. Stojer-Polańska.

Link do petycji – https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

Link do materiału TVN – https://fakty.tvn24.pl/fakty-po-poludniu,96/zwierzeta-po-sluzbie-zakatek-weteranow-prosi-o-finansowa-pomoc,1044801.html

O psach i koniach służbowych można przeczytać w książkach autorstwa dr Joanny Stojer-Polańskiej, oto wybrana pozycja:

https://wydawnictwo-silvarerum.eu/produkt/j-stojer-polanska-psy-na-tropie-i-w-akcji-kolor/

Podpisz petycję:

https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

Zajrzyj tutaj, zobacz, co robią i może też wesprzyj emerytowane /ale bez emerytury/ psy i konie służbowe i Stowarzyszenie „Zakątek Weteranów” – http://zakatekweteranow.pl

Joanna Stojer-Polańska

Fot. Joanna Gwiżdż 

Na zdjęciach: Babcia Krysia, Joanna Gwiżdż i Sylwia z Zakątka, wolontariuszki, udostępniają teren na miejsce dla zwierząt

Fot. Bohaterki wywiadu – Marek Krakowski

Podpisz petycję:
https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych
Zajrzyj tutaj, zobacz, co robią i może też wesprzyj emerytowane /ale bez emerytury/ psy i konie służbowe i Stowarzyszenie „Zakątek Weteranów” – http://zakatekweteranow.pl
Czytaj też:
https://wydawnictwo-silvarerum.eu/dr-j-stojer-polanska-kocha-zwierzeta-i-nauke/

Petycję wciąż można podpisywać: https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

Oto, co napisano o pani Joannie na stronie poświęconej nauce w Polsce:

„Zwierzęta zajmują ważne miejsce w poszukiwaniu śladów przestępstw. To ich pracy poświęcona jest znacząca część działań popularyzatorskich Joanny Stojer-Polańskiej – naukowczyni, konsultantki, autorki książek, warsztatów dla dzieci, młodzieży i dorosłych, wystaw z zakresu kryminalistyki.

Dziś już emeryt, mieszka w domu swojego przewodnika, Pawła, który na służbie pracuje z  kolejnymi czworonogami.

Czester potrzebuje zarówno opieki weterynaryjnej, jak i wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, jako że z powodu choroby stawów ma problemy z poruszaniem się. Wszystko to zapewnia mu jego opiekun.

Potrzebujemy systemowych rozwiązań w opiece nad wycofanymi zwierzętami ze służby. Dlatego walczymy o emerytury dla psów i koni służbowych i przypominamy o naszej petycji, którą cały czas można podpisywać.

Link do petycji – https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych?u=3894649&uv=18460803 

Link do programu o tym problemie – https://dziendobry.tvn.pl/a/emerytura-zwierzecych-funkcjonariuszy-co-robia-psy-po-sluzbie

Link do Stowarzyszenia, które opiekuje się psami i końmi służbowymi, których nie mogli przejąć opiekunowie -

https://www.facebook.com/StowarzyszenieZakatekWeteranow/?ref=ts

dr Joanna Stojer-Polańska

Książki naszej Autorki – dostępne w naszej księgarni

Nie powinno tak być, żeby psy i konie służbowe przechodziły po latach ofiarnej służby na emeryturę bez emerytury. Żeby były zdane na laskę darczyńców.

Prosimy o podpisywanie naszej petycji w tej sprawie - https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

dr Joanna Stojer-Polańska

Na zdjęciu – zwierzęta służbowe, jeśli nie może ich przejąć ich dotychczasowy przewodnik, mają opiekę wolontariuszy w Stowarzyszeniu „Zakątek Weteranów”. Jeśli jest wolne miejsce…

Dużo się zmieniło.
Najpierw zawieszenie zajęć w szkołach i na uczelni. Stopniowo przeszliśmy na zajęcia online. Wiele osób nauczyło się korzystania z narzędzi do pracy zdalnej, o których 4 tygodnie temu nie mieliśmy pojęcia. Na szczęście na uczelni udaje się pracować w ten sposób. O ile oczywiście ktoś ma swój komputer i odpowiednio duży limit Internetu do wykorzystania. Niestety, nie wszyscy są w tak dobrej sytuacji, że mają dostęp do wszystkich potrzebnych narzędzi. Dzieci szybko się nauczyły, jak zalogować się do wirtualnych sal zajęciowych. Fajnie, że mają swoje laptopy, bo bez nich nie wyobrażam sobie uczestnictwa w zajęciach przez córki i prowadzenia zajęć przeze mnie dla studentów w tym samym czasie. Mamy to szczęście, że nasi nauczyciele szybko przygotowali się do pracy online i dzieci uczestniczą w lekcjach. Uniwersytet SWPS w Katowicach szybko przeszkolił wykładowców, jak prowadzić zajęcia z domu. Na bieżąco pracujemy.
Ograniczenia przemieszczania się uniemożliwiły nam uczestnictwo w wielu „psiejskich” wydarzeniach. Tak naprawdę to nic nas nie ominęło, bo te spotkania i tak zostały odwołane. Nie prowadzi się obecnie szkoleń dla psów, odwołano konferencje poświęcone tematyce kynologicznej, pokazy także przeniesione zostały na lepsze czasy.
Stąd książkę, nad którą obecnie pracujemy – „Psy na tropie i w akcji” – będziemy ilustrowały tym, co udało się zdobyć wcześniej. Na szczęście trochę tego jest. Pomagają także przewodnicy psów, przesyłając zdjęcia swoich podopiecznych. Jesteśmy w kontakcie telefonicznym i „zdjęciowym”, więc wiemy, co u psiaków słychać.
Szkoda, że stajnie zostały zamknięte. Bardzo brakuje nam możliwości odwiedzenia koni. Galopy po lesie musimy odłożyć na lepsze czasy.
Moja córka i zarazem współautorka Lena pracuje intensywnie nad obrazkami do książki „Psy na tropie i w akcji”. Maja, jej siostra, pomaga w pisaniu tekstu. Teksty powstają, bo da się to zrobić telefonicznie i mailem. Dobrze, że nigdy nie odkładam wyjazdów na później i zdążyłam odwiedzić wiele jednostek służbowych z psami przed wybuchem pandemii. Teraz o wiele prościej dograć szczegóły online.
Z „Zakątkiem Weteranów” jesteśmy w kontakcie telefonicznym i „zdjęciowym”. Zwierzęta mają się dobrze, zobaczcie sami. Załączamy fotografie wykonane przez Joannę i Agnieszkę, opiekunki zwierząt w Zakątku. „Zakątek Weteranów” pomimo trudnych czasów i braku możliwości wsparcia ze strony wolontariuszy, nadal opiekuje się psami i końmi na emeryturze. Zwierzaki nie zdają sobie sprawy z nowych regulacji prawnych, które wprowadzono. Dalej oczekują kontaktu z opiekunami i oczywiście jedzonka. Słoneczko pięknie świeci, więc i trawy więcej się pojawi dla koni, a psy będą mogły radośnie pobiegać.
Warto pomagać zwierzakom, szczególnie w trudnej sytuacji, jak obecna.
Trzeba też pomagać wszystkim, którzy tego obecnie najbardziej potrzebują! Nauczmy doceniać się ludzi pracujących w zawodach, które dzisiaj są najbardziej narażone na działanie wirusa.

Na pewno obecnie trudno wszystkim, którzy i wcześniej byli bezbronni. Dlatego takie wątki pojawią się w publikacji, którą przygotowujemy na listopad: „Przypadki kryminalne. Przestępstwa przeciwko bezbronnym”. Przestępczość zmienia swoje oblicze w trudnych społecznie momentach i na pewno ciemna liczba przestępstw, niestety, rośnie. Oby w listopadzie 2020 już udało się zorganizować konferencję, i to wcale nie online, na Uniwersytecie SWPS w Katowicach.

Na szczęście Wydawnictwo działa i mamy nadzieję, że nasze publikacje zdążymy przygotować na lepsze czasy.
dr Joanna Stojer-Polańska, kryminalistyk i autorka oraz współautorka edukacyjnej serii kryminalistycznej dla dzieci i młodzieży, redaktor naukowy serii „Przypadki kryminalne”
Wszystkie pozycje dostępne są w naszej e-księgarni oraz innych księgarniach, także w wersji elektronicznej

Przypominamy też o naszej petycji na rzecz wprowadzenia emerytur płatnych dla psów i koni służbowych – czasy teraz są ciężkie, ale na służbowe zwierzęta nigdy jakoś nie było dobrych czasów, nawet wtedy, kiedy były… Mamy 4200 podpisów, zbieramy dalej!

Link do petycji: https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

Fot. Joanna i Agnieszka, opiekunki zwierząt wycofanych ze służby.

Walczymy dalej o przyznanie emerytur dla zwierząt służbowych.

Onet.pl o petycji oraz o poważnym problemie, jakim jest starość psów i koni służbowych.

Czytaj tutaj: https://kobieta.onet.pl/emerytury-dla-zwierzat-sluzbowych-apel-do-politykow/s2kbqly

Foto – ze strony Onet.pl