„Jest to kolejna pozycja książkowa z serii kryminalistycznej, której bohaterami są psy policyjne i służbowe. Tym razem to typowy praktyczny poradnik, który przyda się nie tylko opiekunom i instruktorom szkolenia psów, lecz tak naprawdę każdemu opiekunowi psa. Jest kompleksowym opracowaniem dotyczącym aspektów zdrowia psa i czynników mu zagrażających wraz ze wskazówkami postępowania. Obie współautorki są związane ze środowiskiem psów służbowych. Pani Katarzyna Dołębska jest lekarzem weterynarii i instruktorem szkolenia psów służbowych. Pani dr Stojer-Polańska jest kryminalistykiem i jej zainteresowania są związane z psami służbowymi. Jako współautorka książek z serii kryminalistycznej barwnie opowiada o ich pracy i przygodach. Myślę, że warto dowiedzieć się więcej o pracy psów służbowych i ich roli.

Książka zwraca uwagę na istotne kwestie, jak apteczka dla psa, zasady opatrywania czy zasady resuscytacji. A przede wszystkim omawia różne rodzaje urazów, wypadków i sytuacji niebezpiecznych dla zwierzęcia (np. zatrucia, ciała obce, ukąszenia, pogryzienia), na które szczególnie narażone są psy służbowe, ale myślę, że każdy Czytelnik odnajdzie tutaj przynajmniej jeden przypadek dotyczący jego pupila. Oprócz omówienia istoty problemu, podane są jasne wskazówki dotyczące rozpoznania i postępowania. Wsparte licznymi ilustracjami graficznymi oraz zdjęciami pacjentów. Dodatkowo zamieszczono rozdział obejmujący zagadnienia profilaktyki zdrowotnej przeciwpasożytniczej.

Książka jest zwięzła, napisana przystępnie. Objawy i zasady postępowania są wypunktowane – szybkie i prawidłowe reakcje opiekuna często są podstawą ratowania psu życia. Jest to pozycja, do której będzie się często wracać. Może posłużyć jako pomoc merytoryczna w przygotowaniu szkoleń z pierwszej pomocy.

Autorki umieściły w książce również informację o Zakątku Weteranów, do którego trafiają psy (i konie) wycofane z pracy w służbach mundurowych, starsze, często wymagające pomocy lekarsko-weterynaryjnej – zachęcam do zapoznania się z działalnością Stowarzyszenia Zakątek Weteranów i poznania ich podopiecznych, a także do wspierania inicjatywy emerytur dla zwierząt służbowych.

dr n. wet. Joanna Zarzyńska”

Czytaj więcej: https://piesrasowy.pl/pierwsza-pomoc-dla-psow-poradnik-dla-opiekunow-i-przewodnikow-psow-pracujacych-sluzbowych-i-aktywnych/

Dziękujemy za empatię i wielkie serce dla zwierząt!

Przy okazji polecamy niezwykłą pozycję autorstwa lekarza psychiatrii dr Katarzyny Simonienko

https://wydawnictwo-silvarerum.eu/produkt/k-siemonienko-terapia-lasem-w-badaniach-i-praktyce/

·     Pierwsza pomoc dla psów – nowa pozycja książkowa, ale pomysł wcale nie taki nowy?

Zawód weterynarza wiąże się z udzielaniem pomocy potrzebującym zwierzętom. W dzisiejszych czasach, kiedy bardzo dużo osób posiada psa, którego traktuje jak członka rodziny, wzrasta potrzeba właściwego zaopiekowania się zwierzęciem w każdych okolicznościach. Stąd właśnie szkolenia z zakresu pierwszej pomocy, zapotrzebowanie na informacje z zakresu pielęgnacji czy współpracy z psem i szkoleń z tego zagadnienia. 

·   Jedni kochają zwierzęta, inni je krzywdzą. Potrafi Pani to sobie wytłumaczyć?

Myślę, że dużo ludzi ma bardzo pozytywny stosunek do zwierząt i nie zgadza się na ich  krzywdzenie. Inna sprawa, że w kwestii krzywdzenia brakuje edukacji – o prawach zwierząt, o tym jak dbać o środowisko, jak wspierać inicjatywy na rzecz walki z przemocą wobec zwierząt. Od lat mówi się o przestępstwach przeciwko zwierzętom. Pojawiają się ujawnione przypadki, które wcześniej były w tak zwanej ciemnej liczbie przestępstw. Sądzę, że zgody na krzywdzenie nie ma, ale nie traktujemy wszystkich zwierząt tak samo – domowe, gospodarskie, dzikie – dopiero uczymy się poszanowania innych gatunków. Ciągle trwa dyskusja, co to znaczy „kochać zwierzęta” i robić coś dla ich dobra.

·         Jako redakcja staramy się też wspierać potrzebujące zwierzęta, ostatnio przejechaną przez auto suczkę, której właścicielka nie pomogła. Takich spraw jest mnóstwo – skąd tyle zła i bezmyślnej głupoty w ludziach? I dlaczego też tak trudno nakłonić ludzi do interwencji, do pomocy, do wsparcia finansowego, żeby chociaż umożliwić pomaganie tym, którzy to robią?

Dużo ludzi angażuje się w pomaganie, na pewno więcej niż kiedyś. Dziś też więcej mówi się o przypadkach skrajnych związanych z głodzeniem czy  biciem zwierząt – które kiedyś najprawdopodobniej pozostałyby niezauważone. Niektóre zmiany w świadomości społecznej zachodzą jednak bardzo powoli, jeszcze sporo do zrobienia w temacie pomocy potrzebującym zwierzętom. Tutaj edukacja jest bardzo ważna. Warto zastanowić się, jakie formy pomocy są najefektywniejsze. Jak pomagać, jak interweniować, jak karać. Media zwykle piętnują przemoc wobec zwierząt i przepisy karne także istnieją do takich sytuacji. Trzeba jeszcze wdrożyć ich stosowanie. 

·         Na szczęście jest sporo ludzi pomocnych, zaangażowanych. Pani do nich należy. Proszę opowiedzieć o swoich działaniach na rzecz zwierząt.

Spotykam bardzo dużo ludzi zaangażowanych w walkę o prawa zwierząt. Są ludzie, którzy walczą o przyznanie psom i koniom ze służb mundurowych emerytur, są ludzie prowadzący szkolenia z zakresu psychologii zwierząt – to pomaga lepiej opiekować się zwierzętami domowymi, znam ludzi, którzy promują mądrą adopcję psa ze schroniska i wolontariat na rzecz bezdomnych psów i kotów. W swoich książkach staram się pokazać ich działania  oraz to, ile zawdzięczamy zwierzętom na służbie w zakresie naszego bezpieczeństwa. 

·         Książki, które wychodzą spod Pani pióra, a raczej – spod klawiatury komputera, często za swoich bohaterów mają zwierzęta. Skąd pomysł na tę ostatnią – o pierwszej pomocy przedweterynaryjnej dla psów aktywnych?

Pomysł na książkę pochodzi od lekarza weterynarii Kasi Dołębskiej, która jest główną autorką tej publikacji. Ona podzieliła się swoją wiedzą z zakresu weterynarii. Spotkałyśmy  się na szkoleniu psów służbowych, dzięki naszemu wspólnego znajomemu udało się nawiązać współpracę. Dzięki wiedzy i zaangażowaniu Kasi dziś książka jest już dostępna. Z mojej strony pojawiły się tam opisane przypadki medyczne, które miałam okazję poznać przy pisaniu poprzednich książek o niezwykłych przygodach funkcjonariuszy na czterech łapach i kopytach. Cieszę się, że powstała książka będące efektem interdyscyplinarnej współpracy weterynarza i kryminalistyka. 

·         Pani ma psa i też musiała mu udzielać pomocy?

Tak, były takie sytuacje, kiedy z psem działo się coś niedobrego i potrzebowałam konsultacji, co zrobić. Zwykle, kiedy coś się działo,  to był wieczór albo noc, trudno było wtedy znaleźć czynny gabinet weterynaryjny. Na szczęście mogłam zadzwonić do weterynarza i do znajomych kynologów, którzy mają potrzebną wiedzę.  Dzięki książce dużo się też nauczyłam. Miałam okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez Kasią z pierwszej pomocy dla psów. Ale często opiekunowie psów nie mają za sobą  uczestnictwa w szkoleniach, a liczy się czas, choćby w sytuacji, kiedy pies został potrącony przez samochód albo psy się pogryzły. Dlatego zachęcam do zapoznania się z publikacją o pierwszej pomocy. Nigdy nie wiadomo, kiedy ta wiedza książkowa będzie nam potrzebna w praktyce. 

Dziękuję za rozmowę. 

Rozmawiała Maria P. Wiśniewska

Inne pozycje tej Autorki:

• Skąd pomysł na książkę o pierwszej pomocy dla psów?

Na szkoleniu  zorganizowanym przez zarząd Polskiego Związku Instruktorów i Przewodników Psów Służbowych miałam okazję poznać Kasię Dołębską, która jest lekarzem weterynarii i opiekuje się psami policyjnymi, Cyganem i Didi. Oba psy zostały opisane w „Psach na tropie”. Jej pies, Prezes, mnie zauroczył. Przygarnięty kundelek, który okazał się bardzo pojętnym psem. Podczas rozmowy Kasia zaproponowała napisanie książki. I dzięki jej pracy i zaangażowaniu, książka gotowa.

• Jaka jest różnica między psami pracującymi a służbowymi? Bo w podtytule jest właśnie to rozróżnienie.

Pies służbowy związany jest z działaniem w ramach służby mundurowej, na przykład w Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej czy innej formacji. Pies pracujący może być psem terapeutycznym, czyli pomaga ludziom poradzić sobie w trudnych emocjonalnych sytuacjach. Może to być pies, który pomaga osobom z niepełnosprawnościami. Psy aktywne to często nasze domowe psiaki, nasi towarzysze dnia codziennego. Pies może pojechać z nami na wakacje, w odwiedziny do znajomych, bardzo popularne są psie sporty. Dotyczy to przecież psów bardzo aktywnych.

• Do kogo przede wszystkim skierowana jest ta publikacja?

Publikacja adresowana jest do wszystkich, pod których opieką jest pies i są gotowi do pomagania psu, kiedy coś złego się przytrafi. To ważne, żeby informacje o udzielaniu pierwszej pomocy mieć wcześniej, a nie szukać dopiero w nagłym przypadku. Sama przekonałam się o tym, jak ważne jest posiadanie telefonu do weterynarza i podstawowych leków, które można podać psu, kiedy mój pies zachorował. W książce pokazujemy też sytuacje, które przytrafiły się psom na służbie. Wszystko po to, by kolejnych wypadków uniknąć.

• Czy przewodnicy psów, funkcjonariusze służb mundurowych, czyli policjanci, żołnierze, strażnicy – przechodzą takie szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy swoim psom?

Taki kurs może być organizowany w ramach szkolenia przewodnika i psa w szkołach służb mundurowych, takich jak Zakład Kynologii Policyjnej Centrum Szkolenia Policji w Legionowie z siedzibą w Sułkowicach. Również podczas szkoleń organizowanych przez stowarzyszenia skupiające przewodników psów można się z takimi warsztatami  spotkać. Mam nadzieję, że w ramach spotkań z Czytelnikami Kasia, współautorka, również będzie miała możliwość przeprowadzenia takich zajęć praktycznych.

• W książce oprócz wielu porad dotyczących udzielania pierwszej pomocy po wypadku psa, opatrywaniu ran, można też znaleźć praktyczne porady, np. jak wykonać naprędce prowizoryczny kaganiec dla psa. A do wielu miejsc bez kagańca z psem nie wejdziemy. Czy to trudne, by zrobić samodzielnie z dostępnych materiałów taki kaganiec? W publikacji są też porady dotyczące pierwszej pomocy przy zranieniach, bandażowaniu psich łap… 

Nie jest to trudne, by zrobić samodzielnie kaganiec, ale warto wcześniej przećwiczyć. Im więcej ćwiczeń, tym łatwiej w sytuacji trudnej. W przypadku zranień, nie zawsze weterynarz jest w pobliżu – w wielu miastach funkcjonują gabinety dla zwierząt 24h ale kiedy liczą się minuty, warto znać podstawy związane z tamowaniem krwotoków czy opatrywaniem ran. Poza tym przedstawiłyśmy tyle czynników ryzyka – co może się stać- że profilaktyka powinna być łatwiejsza. Znając zagrożenia, łatwiej ich unikać.

• Właściciele psów przede wszystkim powinni zwracać uwagę na zapobieganie nieszczęściom. Czyli na co konkretnie?

Na to, by pies nie wpadł pod samochód. By psy na wybiegu się nie pogryzły. By pilnować, czy pies czasem nie zjada czegoś niewłaściwego, jak śmieci czy trujące rośliny. Zabezpieczyć przed kleszczami. Profilaktyką  można uniknąć wielu zagrożeń i cieszyć się dobrym zdrowiem swojego przyjaciela na czterech łapach.

• Trzeba też wspomnieć, że psy służbowe po latach intensywnej pracy na rzecz państwa polskiego przechodzą proces wybrakowania i są usuwane ze stanu danego wydziału służb mundurowych,. Jeżeli nie zlituje się nad nimi ich dotychczasowy przewodnik i nie zabierze, smutny ich los… Państwo nie daje bowiem żadnego dodatku, żadnego finansowego zabezpieczenia w postaci psiej emerytury. Bardzo mało o tym się głośno mówi i ludzie po prostu nie wiedzą, że tak wyglądają realia. Jest Pani jedną z sygnatariuszek petycji w tej sprawie, wciąż można ją podpisywać.

Liczę na to, że w najbliższych tygodniach powstanie realne wsparcie dla psów, które zakończyły swoją służbę. Mam nadzieję, że przewodnik psa emeryta będzie miał zapewnione środki na jedzenie dla psa i opiekę weterynaryjną. Liczę także na to, że Zakątek Weteranów, Stowarzyszenie które już opiekuje się psami i końmi wycofanymi ze służby, otrzyma należne wsparcie. Bardzo chciałybyśmy tam spotkać się z opiekunami zwierząt, by przekazać książkę i przeprowadzić warsztaty. W warunkach pandemii na razie musimy odczekać.

• A jakie są szanse na zmiany w tym zakresie i wreszcie przyznanie psom służbowym płatnej emerytury?

Szanse są duże i liczę na szybkie wprowadzenie takich przepisów w życie.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiała Paulina M. Wiśniewska

Podpisz naszą petycję w sprawia przyznania emerytury psom służbowym:

https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

Warto przeczytać:

https://piesrasowy.pl/

- Dotyczy pracy psów w służbach mundurowych, szkolenia w psich szkołach, egzaminowania psów, specjalizacji czworonogów, a także psiej emerytury, o którą walczymy. Oczywiście jest też o „Zakątku Weteranów” – podkreśla dr J. Stojer-Polańska, kryminalistyk, sygnatariuszka petycji o przyznanie płatnej emerytury psom służbowym i koniom oraz zdobywczyni tytułu Popularyzator Nauki 2020.

A my ze swej strony ubolewamy, że nie ma magazynu „Pies nierasowy”, ponieważ to właśnie kundelki zapełniają schroniska i z utęsknieniem czekają na dom. Warto pamiętać także o nich.

Jego przewodnik Katarzyna Dołębska, lekarz weterynarii, przygotowuje publikację dotyczącą pierwszej pomocy dla psów. To będzie lektura obowiązkowa dla właścicieli i przewodników psów aktywnych i na służbie.

dr Joanna Stojer-Polańska

Fot. Pies o imieniu Prezes, Katarzyna Dołębska

„W jednym z rozdziałów „Niesamowite przygody funkcjonariuszy na czterech łapach i kopytach” zaprezentowana została policjantka Komisariatu Rzecznego Policji w Warszawie, która jest zarówno autorką programu Kapitan Wyderka, jak i wielką miłośniczką zwierząt. W ramach programu promującego bezpieczeństwo nad wodą policjantka może pochwalić się  m.in. broszurką Superpies, opisująca głównie psy wspierające ratowników wodnych. W książce opisany jest nie tylko fakt zaistnienia naszego programu, ale możemy również zajrzeć do domu naszej funkcjonariuszki wypełnionej psami, kotami i królikami…

Zachęcamy do nabywania wyżej wspomnianych publikacji, gdyż dochód z ich sprzedaży przeznaczony jest także na wsparcie Stowarzyszenia „Zakątek Weteranów”, gdzie trafiają psy i konie po służbie aby w spokoju odpocząć po wyczerpującej pracy dla człowieka.”

Link do całego materiału: http://rzeczny.policja.waw.pl/kr/aktualnosci/90292,W-trosce-o-bezpieczenstwo.html

„Region: Pochodząca z Pietrowic Wielkich kryminalistyk dr Joanna Stojer-Polańska, związana z UJ i raciborską PWSZ, opublikowała właśnie kolejną książkę, tym razem pod tytułem Niesamowite przygody funkcjonariuszy na czterech łapach i kopytach. Wśród bohaterów jest Koks, labrador śląskiej Służby Celno-Skarbowej.”

Czytaj więcej: https://www.naszraciborz.pl/site/art/1-aktualnosci/0-/76766-niewiarygodne-przygody-labradora-koksa-

Oto relacja z balu /link/: http://interwencjepoznanskie.pl/bal-dla-zakatka-weteranow/

W naszym wydawnictwie wydaliśmy książki autorstwa Joanny Stojer-Polańskiej o psach i koniach służbowych /zakładka Publikacje/.