Szkolenie dotyczące opieki nad psami uzupełniła groomerka Telimena Tusk, Przedstawiła zasady pielęgnacji psów w zależności od rasy.

W szkoleniu uczestniczyli także przewodnicy psów, którzy wraz ze swoimi podopiecznymi odwiedzili „Zakątek”.

Psów było sporo: przewodnik Tomasz przyjechał z Didi do wyszukiwania zapachu narkotyków, zaś przewodnik Rafał z emerytowanym już psem o imieniu Cygan o specjalności patrolowo-tropiącej, obecnie na prywatnej emeryturze u swojego przewodnika, Był też Prezes – pies Katarzyny Dołębskiej, który towarzyszy swojej opiekunce podczas szkoleń. Wszystkie te psy są bohaterami książki „Psy na tropie”. Teraz spotkały się w Zakątku i mamy nadzieję, że spotkań będzie więcej!

Spotkanie było okazją do zaprezentowania książki „Pierwsza pomoc dla psów”.

Joanna Stojer-Polańska

/dr prawa, kryminalistyk, autorka serii książek edukacyjnych z dziedziny kryminalistyki, w tym także o psach w służbach mundurowych/

Prezentacja przygotowana z dużą starannością – przede wszystkim z ogromną ilością zdjęć psów, Autor posiada rozległą  wiedzę na temat udziału zwierząt w działaniach bojowych. Łatwo można zauważyć ogromną pasję związana z poszukiwaniami informacji o pomnikach i odznaczeniach dla psów. Mamy nadzieję, że będą kolejne spotkania łączące wiedzę z historii, kynologii i działań na rzecz zwierząt na służbie.

Joanna Stojer-Polańska

/dr prawa, kryminalistyk, autorka książek z edukacyjnej serii kryminalistycznej dla dzieci i młodzieży o psach służbowych i pracujących/

„Dr Joanna Stojer-Polańska, kryminalistyk z Uniwersytetu SWPS w Katowicach, autorka książek specjalistycznych oraz wielu pozycji dla dzieci o psach, koniach służbowych i śladach kryminalistycznych, tym razem z Katarzyną Dębską stworzyła publikację na temat pierwszej pomocy dla psów. Jest to poradnik przeznaczony dla opiekunów i przewodników psów pracujących, służbowych i aktywnych. Możemy tu znaleźć liczne wyjaśnienia i praktyczne wskazówki dotyczące takich zagadnień pomocy przedweterynaryjnej, jak sztuczne oddychanie, bandażowanie czy wyjaśnienia zachowań naszego pupila, które mogą być związane z daną chorobą lub brakiem witamin.”

Czytaj więcej: https://www.swps.pl/nauka-i-badania/dzialalnosc-wydawnicza/nowosci-wydawnicze/23502-pierwsza-pomoc-dla-psow?dt=1621518978953

Jeszcze raz dziękuję Jej za wsparcie przy pisaniu książki, a Herze, Hektorowi i Herosowi życzymy dużo  zdrowia!

dr J. Stojer-Polańska

Fot. Aleksandra Wentkowska

Zapraszamy do lektury:

https://wydawnictwo-silvarerum.eu/produkt/k-dolebska-j-stojer-polanska-pierwsza-pomoc-dla-psow-kolor/

J. Stojer-Polańska

Fot. Krystian Fałtyn

Polecamy całą serię kryminalistyczną! Wszystkie książki dostępne w naszej e-księgarni, wysyłamy je prosto z drukarni.

• Książka o pierwszej pomocy przedweterynaryjnej dla psów już okazała się sukcesem, a na rynku jest dopiero od 3 dni! Wydawnictwo przyjmuje zamówienia poprzez aplikację e-księgarni na tę pozycję, Zamawiają osoby prywatne, ale i Fundacje „psie”. Brakowało, i to chyba bardzo, takiego poradnika pomocy doraźnej w nagłych „psich” wypadkach…

Cieszę się, że jest zainteresowanie. Sukces będzie wtedy, kiedy treść książki pomoże w udzielaniu psom pomocy, zwiększy świadomość opiekunów psów, wyczuli na sytuacje, kiedy pomoc przedweterynaryjna i weterynaryjna jest potrzebna. Psy są traktowane często jak domownicy. Jeżdżą z nami na wakacje, uczęszczamy z psami na szkolenia z zakresu współpracy człowiek-pies, dbamy o właściwe wyżywienie. Ponieważ psy intensywnie uczestniczą w naszym życiu, ulegają wypadkom na drodze, chorują z powodu zjedzenia czegoś szkodliwego, bywają pogryzione przez inne zwierzęta. A my chcemy im pomóc. Po upublicznieniu informacji o wydanej książce dzwonią także zaprzyjaźnieni przewodnicy psów służbowych i opowiadają o kolejnych wartych opisania sytuacjach. Takich, kiedy psu coś się stało i trzeba było szybko zareagować.

• To może powstanie kolejna pozycja z zakresu pomocy przedweterynaryjnej dla psów?

Pomyślimy. Może warto byłoby wrócić do wątków poruszonych w „Psach domowych i służbowych”, gdzie piszemy z Joanną Pulit o pielęgnacji psa i potrzebach naszych czworonogów. Warto też przekazać parę podpowiedzi dla osób, które opiekują się psami starszymi czy też skrzywdzonymi (np. psami odebranymi podczas interwencji), bo taka opieka nie jest łatwa. Dużo ludzi decyduje się na adopcję psa, stąd warto edukować, zapoznawać z regulacjami prawnymi, które psów dotyczą i pokazać, jakie są możliwości dla opiekunów psów związane z właściwą opieką, psimi wybiegami czy też socjalizacją psa.

• Zdradziła Pani, że pomysł na książkę o pierwszej pomocy dla psa narodził się podczas szkolenia psów służbowych, ale i z własnych doświadczeń wie Pani, że taka pomoc może być konieczna. Co takiego działo się Pani psu, że zaowocowało to książką?

Pies po intensywnej zabawie z innymi psiakami zaczął kuleć i wyglądało na to, że bardzo boli łapa. Dopiero kolejnego dnia można było wykonać prześwietlenie. Nie każdy środek przeciwbólowy dla ludzi może być podany psu. I tu potrzebowałam pilnie konsultacji. Innym razem pies zatruł się czymś, a to zawsze trudne do diagnozy, kiedy nie wiemy, co nasz pupil mógł zjeść na spacerze. Intensywne biegunki trzeba było szybko opanować.
W niektórych miastach funkcjonują kliniki dla zwierząt 24h, ale nie zawsze jest możliwość szybko do takiego miejsca dotrzeć. Stąd bardzo ważne, by mieć telefon do swojego weterynarza na tak zwany wszelki wypadek i przygotowaną apteczkę dla psa. Trzeba oczywiście wcześniej wiedzieć, co najczęściej psom dolega i jak zareagować. Stąd właśnie pomysł na książkę. Pytałam też zaprzyjaźnionych przewodników psów ze służb mundurowych, co przydarzyło się ich psom podczas działań na służbie. Te historie też pojawiają się w książce. Niektóre służby mają takie apteczki przygotowane dla funkcjonariuszy na czterech łapach.

• Jest Pani aktywną osobą, pisze książki, wykłada, zyskała tytuł Popularyzatora Nauki rok temu, jest jedną z sygnatariuszek petycji o przyznanie emerytury płatnej dla wszystkich psów służbowych. Nie brakuje Pani czasu na odpoczynek i takie normalne życie, poza pracą i działalnością charytatywną na rzecz zwierząt?

Wolny czas spędzam jeżdżąc konno. Lubię odpoczywać w miejscach, gdzie są zwierzęta. Pies też jeździ do stajni, bo zwykle można psiaka w takie miejsca zabrać. Na szczęście mój czworonóg lubi inne zwierzęta, a koń nigdy go nie kopnął. Choć widziałam takie sytuacje, kiedy o włos pewien pies uniknął spotkania z kopytem… Często można też zaobserwować spotkania międzygatunkowe, czyli na przykład psa z kotem. Po takich spotkaniach bywa, że pierwsza pomoc jest potrzebna. Widziałam też na wybiegach dla psów niejednokrotnie, jak psy się pogryzły. Pierwszej pomocy potrzebowały psy, ale też ludzie, którzy psy rozdzielali.

• O czym Pani marzy na czas wakacji?

Żeby wakacje pozwoliły „podładować baterie”, na przykład dzięki wyjazdom na łono natury, choć zawsze wolę aktywny wypoczynek, na przykład rajdy konne. I by szkoły po wakacjach pozwoliły na powrót dzieci do kontaktów społecznych.

I tego z całego serca życzymy i czekamy na kolejne książki Pani autorstwa! Dziękuję za rozmowę. 

Rozmawiała Paulina M. Wiśniewska

Na zdjęciu: dr Joanna Stojer-Polańska podczas swojej ukochanej jazdy konnej

Fot. Maria Mierzyńska-Kiebzak

Demo do gratisowego pobrania: Pierwsza pomoc demo

Przy tej okazji przypominamy o petycji, której jedną z sygnatariuszek jest dr J. Stojer-Polańska i prosimy o podpisy, bo to nie powinno tak być, że zwierzęta służbowe po latach pracy mają emerytury państwowe równe 0 zł – link:

https://www.petycjeonline.com/walczymy_o_przyznanie_pastwowych_emerytur_dla_wszystkich_psow_i_koni_subowych

A to link do książki o pierwszej przedweterynaryjnej pomocy dla psów:

https://wydawnictwo-silvarerum.eu/produkt/k-dolebska-j-stojer-polanska-pierwsza-pomoc-dla-psow-kolor/

·     Pierwsza pomoc dla psów – nowa pozycja książkowa, ale pomysł wcale nie taki nowy?

Zawód weterynarza wiąże się z udzielaniem pomocy potrzebującym zwierzętom. W dzisiejszych czasach, kiedy bardzo dużo osób posiada psa, którego traktuje jak członka rodziny, wzrasta potrzeba właściwego zaopiekowania się zwierzęciem w każdych okolicznościach. Stąd właśnie szkolenia z zakresu pierwszej pomocy, zapotrzebowanie na informacje z zakresu pielęgnacji czy współpracy z psem i szkoleń z tego zagadnienia. 

·   Jedni kochają zwierzęta, inni je krzywdzą. Potrafi Pani to sobie wytłumaczyć?

Myślę, że dużo ludzi ma bardzo pozytywny stosunek do zwierząt i nie zgadza się na ich  krzywdzenie. Inna sprawa, że w kwestii krzywdzenia brakuje edukacji – o prawach zwierząt, o tym jak dbać o środowisko, jak wspierać inicjatywy na rzecz walki z przemocą wobec zwierząt. Od lat mówi się o przestępstwach przeciwko zwierzętom. Pojawiają się ujawnione przypadki, które wcześniej były w tak zwanej ciemnej liczbie przestępstw. Sądzę, że zgody na krzywdzenie nie ma, ale nie traktujemy wszystkich zwierząt tak samo – domowe, gospodarskie, dzikie – dopiero uczymy się poszanowania innych gatunków. Ciągle trwa dyskusja, co to znaczy „kochać zwierzęta” i robić coś dla ich dobra.

·         Jako redakcja staramy się też wspierać potrzebujące zwierzęta, ostatnio przejechaną przez auto suczkę, której właścicielka nie pomogła. Takich spraw jest mnóstwo – skąd tyle zła i bezmyślnej głupoty w ludziach? I dlaczego też tak trudno nakłonić ludzi do interwencji, do pomocy, do wsparcia finansowego, żeby chociaż umożliwić pomaganie tym, którzy to robią?

Dużo ludzi angażuje się w pomaganie, na pewno więcej niż kiedyś. Dziś też więcej mówi się o przypadkach skrajnych związanych z głodzeniem czy  biciem zwierząt – które kiedyś najprawdopodobniej pozostałyby niezauważone. Niektóre zmiany w świadomości społecznej zachodzą jednak bardzo powoli, jeszcze sporo do zrobienia w temacie pomocy potrzebującym zwierzętom. Tutaj edukacja jest bardzo ważna. Warto zastanowić się, jakie formy pomocy są najefektywniejsze. Jak pomagać, jak interweniować, jak karać. Media zwykle piętnują przemoc wobec zwierząt i przepisy karne także istnieją do takich sytuacji. Trzeba jeszcze wdrożyć ich stosowanie. 

·         Na szczęście jest sporo ludzi pomocnych, zaangażowanych. Pani do nich należy. Proszę opowiedzieć o swoich działaniach na rzecz zwierząt.

Spotykam bardzo dużo ludzi zaangażowanych w walkę o prawa zwierząt. Są ludzie, którzy walczą o przyznanie psom i koniom ze służb mundurowych emerytur, są ludzie prowadzący szkolenia z zakresu psychologii zwierząt – to pomaga lepiej opiekować się zwierzętami domowymi, znam ludzi, którzy promują mądrą adopcję psa ze schroniska i wolontariat na rzecz bezdomnych psów i kotów. W swoich książkach staram się pokazać ich działania  oraz to, ile zawdzięczamy zwierzętom na służbie w zakresie naszego bezpieczeństwa. 

·         Książki, które wychodzą spod Pani pióra, a raczej – spod klawiatury komputera, często za swoich bohaterów mają zwierzęta. Skąd pomysł na tę ostatnią – o pierwszej pomocy przedweterynaryjnej dla psów aktywnych?

Pomysł na książkę pochodzi od lekarza weterynarii Kasi Dołębskiej, która jest główną autorką tej publikacji. Ona podzieliła się swoją wiedzą z zakresu weterynarii. Spotkałyśmy  się na szkoleniu psów służbowych, dzięki naszemu wspólnego znajomemu udało się nawiązać współpracę. Dzięki wiedzy i zaangażowaniu Kasi dziś książka jest już dostępna. Z mojej strony pojawiły się tam opisane przypadki medyczne, które miałam okazję poznać przy pisaniu poprzednich książek o niezwykłych przygodach funkcjonariuszy na czterech łapach i kopytach. Cieszę się, że powstała książka będące efektem interdyscyplinarnej współpracy weterynarza i kryminalistyka. 

·         Pani ma psa i też musiała mu udzielać pomocy?

Tak, były takie sytuacje, kiedy z psem działo się coś niedobrego i potrzebowałam konsultacji, co zrobić. Zwykle, kiedy coś się działo,  to był wieczór albo noc, trudno było wtedy znaleźć czynny gabinet weterynaryjny. Na szczęście mogłam zadzwonić do weterynarza i do znajomych kynologów, którzy mają potrzebną wiedzę.  Dzięki książce dużo się też nauczyłam. Miałam okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez Kasią z pierwszej pomocy dla psów. Ale często opiekunowie psów nie mają za sobą  uczestnictwa w szkoleniach, a liczy się czas, choćby w sytuacji, kiedy pies został potrącony przez samochód albo psy się pogryzły. Dlatego zachęcam do zapoznania się z publikacją o pierwszej pomocy. Nigdy nie wiadomo, kiedy ta wiedza książkowa będzie nam potrzebna w praktyce. 

Dziękuję za rozmowę. 

Rozmawiała Maria P. Wiśniewska

Inne pozycje tej Autorki:

Publikacja wydana została w serii kryminalistycznej, ale jako jedyna NIE jest przeznaczona dla młodych czytelników, tylko dla dorosłych – a to ze względu na zdjęcia urazów i chorób psów. A dlaczego właśnie wydaliśmy ją w serii kryminalistycznej? Ponieważ sprawa urazów i ratowania czworonogów dotyczy przede wszystkim psów służbowych, zatrudnionych w służbach mundurowych. I to właśnie funkcjonariusze czy ratownicy wodni i górscy oraz ich pytania – zainicjowali powstanie tej publikacji. Bo ta książka jest właśnie o ich psach, o tym, co im się przytrafiło na służbie i jakiej należało im udzielić pomocy. Sporo wiedzy fachowej „sprzedała” lek. wet. Katarzyna Dołębska – przystępnie i praktycznie. Ale książka jest przede wszystkim efektem współpracy ze służbami mundurowymi, Fundacjami oraz ogromnego zaangażowania ze strony drugiej współautorki dr Joanny Stojer-Polańskiej, inicjatorki i pomysłodawczyni serii kryminalistycznej o psach i koniach w służbach ratowniczych i mundurowych.

Na pierwsze tygodnie przygotowaliśmy mega promocję – u nas książka tańsza o 10 zł, zarówno wydanie kolorowe, jak i czarno-białe.

Plik demo do wglądu - Pierwsza pomoc v9 promocja

Seria kryminalistyczna:

- Czas na to, by książka wreszcie ukazała się drukiem.  Wprowadziłyśmy dużo poprawek w stosunku do wersji pierwotnej, dołożyłyśmy zdjęć, nadal otrzymujemy komentarze od osób, które poprosiłyśmy o wsparcie merytoryczne. Bardzo dziękujemy przewodnikom psów służbowych za podzielenie się historiami, kiedy psy doznały urazu i potrzebowały pomocy. Co chwilę słyszymy o kolejnym przypadku medycznym, który warto rozważyć w kontekście pierwszej pomocy. Czas jednak zakończyć prace redakcyjne, pomimo iż wiemy, że wątków dodatkowych jest wiele – nowe leki, specjalistyczne  bandaże, frapujące przypadki urazów i chorób. Podkreślamy, że konsultacja weterynaryjna jest częstokroć niezbędna, ale z doświadczenia wiemy, że często nagły wypadek pojawia się w nocy albo w miejscu bez dostępu do weterynarza na miejscu czy w pobliżu. Wtedy trzeba sobie poradzić dysponując tym, co przygotowaliśmy wcześniej i z wiedzą, którą mamy jako opiekunowie i przewodnicy psów – podkreśla dr Joanna Stojer-Polańska, współautorka.

A my jako Wydawnictwo ze swojej strony dziękujemy tym wszystkim, którzy interesują się książką i dopytują, kiedy będzie można ją kupić. Jeszcze trochę cierpliwości, prosimy!